Getekend Vonnis

getekend-vonnisOp een tafel in een Leuvens café wordt op een ochtend een studente dood aangetroffen. Het meisje is halfnaakt. Haar schaamhaar is volledig afgeschoren. Door haar tong steekt een tekenpotlood en vlakbij ligt een blad uit een stripalbum waarop een verkrachtingsscène is afgebeeld. Hoofdinspecteur Thomas Berg heeft nooit eerder zoiets meegemaakt, sterker, de moordenaar heeft hem de plaats delict zelf met de juiste coördinaten per e-mail bezorgd.

(Eveline Matthysen)

De flaptekst van Getekend vonnis doet al vermoeden dat deze Leuvense misdaadroman niet geschikt is voor gevoelige lezers. Jo Claes gaat de gruwelijke details niet uit de weg in zijn -tot nu toe- gewelddadigste roman. Maar anders dan bij sommige andere auteurs is het perverse geweld echter noodzakelijk voor de plot en wordt het nooit gratuit. Claes blijft bij zijn vertrouwde recept: een intelligent opgebouwd misdaadverhaal doorspekt met allerhande historische en mythologische weetjes.

Claes heeft het genre duidelijk goed in de vingers in deze zesde misdaadroman. Waar de eerste verhalen eerder rechttoe-rechtaan moordverhalen waren, zagen we in Tot de dood ons scheidt al een complexere verhaalopbouw verschijnen. Deze stijgende lijn wordt nu verder gezet. Getekend vonnis zet je als lezer meermaals op het verkeerde spoor en houdt de spanning erin tot het einde. Het verhaal focust zich ook steeds meer op moordzaak en niet zozeer op het personage van Thomas Berg. Zo is het al enkele boeken geleden dat de hoofdinspecteur zelf nog een amoureus avontuurtje mocht beleven. Een positieve evolutie naar mijn mening omdat de vermindering van het aantal zijsprongen het hoofdverhaal duidelijk doet groeien. Ook de historische en mythologische weetjes die Claes graag in zijn romans smokkelt sluiten steeds beter aan bij de plot. Zo krijgt de Kangxi-Verbiest Hemelglobe een prominente rol op de cover én in het verhaal. De wat? Dat was ook mijn reactie toen ik Jo Claes enkele maanden geleden vroeg welk Leuvens monument de nieuwe cover zou sieren. Want dat is eigen aan Claes’ stijl: verborgen kantjes van Leuven in de kijker zetten. Zelfs geboren Leuvenaars zullen nog dingen bijleren over hun stad.

Maar ook voor niet Leuvenaars is deze razend spannende thriller zeker een aanrader. Ikzelf kon het boek niet wegleggen en heb het haast in één ruk uitgelezen. Het is een plezier om te lezen en niet alleen dankzij de slimme plot. Ook het verfijnde taalgebruik en de mooi uitgewerkte personages maken deel uit van de kracht van deze reeks. Al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat commissaris Hove hierop wel de uitzondering vormt die de regel  bevestigt. Al zes boeken lang is zijn personage niets meer dan de stereotype, dwarsliggende leidinggevende. Dit personage zou naar mijn mening onderhand wel iets meer uitgediept mogen worden. Maar aangezien dit zowat de enige zwakke plek is in het verhaal, vergeef je het Claes graag.

Laat een antwoord achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s