“Dat is wat ik doe. Dat is wat me boeit.”

Zenuwachtig was ze, Lies Corneillie (Groen), voor haar allereerste gemeenteraad. Bij de eedaflegging een maand eerder had ze haar zenuwen goed onder controle. Maar haar eerste vraag stellen: dat was wat anders. Ze had zich goed voorbereid. Ze wist wat ze wilde zeggen, wat ze wilde bereiken en hoe ze haar vraag ging formuleren. Vijf en een half uur later was de spits eraf. Lies Corneillie had haar vuurdoop in de Leuvense gemeenteraaddoorstaan.

Wie is die Leuvense politica die bij haar eerste verkiezingen 1110 stemmen weet te veroveren? Waar komt ze vandaan en wat drijft haar? Dat lees je vandaag. Welke toekomst ze voor Leuven droomt, kom je morgen te weten.

(Li’s Verheyden)

Lies Corneillie (27)Lies Corneillie (fotograaf Jan Mertens)

GROEN

Woont al 9 jaar in Leuven

Educatief medewerker Zuiddag

Ondervoorzittter van Jong Groen

1110 voorkeurstemmen

Jong geleerd

Haar engagement krijgt Lies met de paplepel ingegoten. Haar ouders zijn heel geëngageerd. Ze zetten zich in voor vele verenigingen in hun dorp. Lies volgt algauw hun voorbeeld en stapt in de leerlingenraad, de Chiro, Amnesty, Crefi, de Vlaamse Jeugdraad en nog veel meer. De stap van het jeugdwerk naar haar sociaal-culturele studies lijkt evident. Thuis is er ook veel ruimte voor discussie. “Wij zijn heel maatschappijkritisch opgevoed”, vindt de jonge politica. “Nochtans hebben mijn ouders altijd de politieke boot afgehouden”. Lies niet. Wanneer ze in juni 2010 naar de stembus gaat, groeit het besef dat ze heel bewust en vanuit een overtuiging kiest. Als ze de optelsom maakt met haar sociale engagement en haar interesse in beleid en politiek, is de interesse gewekt. Ze gaat een kijkje nemen bij Jong Groen en wordt twee maanden later al door een collega genomineerd om in het nationale bestuur te zetelen. Bij de eerstvolgende verkiezingen gaat het haar voor de wind. Ze blijkt een stemmenkanon en wordt tot haar grote verbazing verkozen.

Druk, druk, druk
Voltijds werkt ze als educatief medewerker bij Zuiddag. Intensief maar flexibel, zo omschrijft Lies Corneillie haar job. Vaak werkt ze ’s avonds, in het weekend en in de vakantie. “Maar dat geeft me de ruimte om af en toe een voormiddagje thuis te blijven”, zegt ze. Van uitslapen komt dan niet veel in huis. Een deel van haar tijd studeert ze om voldoende op de hoogte te zijn van de dossiers in de verschillende gemeenteraadcommissies waar ze deel van uitmaakt. Ook ondervoorzitter zijn van Jong Groen vraagt tijd. Waar haalt ze al die tijd en energie vandaag? “Mijn leven staat in teken van engagement. Van jongs af aan is dat zo. Dat is wat ik doe. Dat is wat me boeit, wat me drijft.” Lies droomt van een wereld waarin mensen nooit moe worden, nooit moeten slapen en die 24 uur ten volle kunnen benutten.

“Ik ben wel echt een groene, echt wel!”
Lies Corneillie is ervan overtuigd: een andere partij komt niet in aanmerking. “Uiteraard zijn er raakpunten. Anders kan je nooit tot politieke compromissen komen. Maar ik kan me niet vinden in een ander totaalpakket.” Voor de jonge politica is er ook nog een groot verschil tussen de mens die bij de partij hoort en de partij zelf. “Ik ben dé partij niet. Ik ben meer dan die politieker of die groene. Nochtans gaan mensen er vaak vanuit dat ik als politica al overal een mening over heb gevormd. Dat is zeker niet het geval. Maar het is ook niet zo erg om iets niet te weten.” Die mening krijgt meer vorm op partijcongressen van Groen. Daar sleutelen de leden mee aan groene politieke ideeën.

Bij Jong Groen heeft Lies een vriendengroep gevonden, een klankbord waar ze ideeën kan aftoetsen, waar ze waardering krijgt, waar ze moeilijkheden kan bespreken. Maar ook familie en andere vrienden houden haar scherp. “Overtuiging is één ding, maar je moet wel ergens het vuur brandende houden”, vindt ze. Dat vuur flakkert op bij kleine tafereeltjes in de stad. Ze wordt blij van spelende kinderen. “Politiek moet vanuit dit positieve ontstaan”, volgens de politica. “We moeten vertrekken van wat hoop en voldoening geeft in plaats van te kijken naar al wat nog moet veranderen in de wereld. Anders word je moedeloos.”

Is dat wel mogelijk in België, in Leuven? Lies’ ouders waren in eerste instantie bezorgd toen hun dochter de stap in het politieke ongewisse waagde. “Pas toch maar op voor al die spelletjes”, waarschuwden ze. Dat wil Lies ook: geen spelletjes, niet op de man spelen, open communiceren. En Lies is niet alleen. “Er staat een nieuwe generatie klaar die vindt dat het tijd is voor wat anders. Een nieuwe generatie die weer gelooft in de politiek. Een nieuwe generatie met de ambitie om burgers weer in politiek te laten geloven.”

Benieuwd welke concrete toekomstplannen deze nieuwe generatie, en Lies Corneillie in het bijzonder, voor Leuven in gedachten heeft? Lees het morgen op onze blog!

Laat een antwoord achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s